Into the Wild
De ochtend begon koud, heel koud. Het was -2 met een gevoelstemperatuur van -5. Wel weer een strakblauwe lucht, dus goed weer om het park in te gaan.
Mike, onze gids, had al kaarten gekocht voor de bus in het National Park Denali. Er is één weg in het park en je kunt maar beperkt met de auto rijden. Als je verder het park in wil, moet je met de bus. Het is een soort hop-on-hop-off bus, waarbij je kan in- en uitstappen waar je wil. De weg in Denali is nog niet helemaal open, wegens de weersomstandigheden. Op veel plekken ligt nog sneeuw. De weg is open tot aan het punt bij Toklat River op 53mile van de ingang, een rit die zo'n 3 uur zou duren, enkele reis.
We hadden de bus van 08.30uur. Lekker vroeg op pad dus.
Al vrij snel konden we het eerste wild spotten; zowel karibu's als moose's hebben we gezien en ook het Dalls Schaap ontbrak niet. Gelukkig stopte de bus elke keer dat we iets zagen, zodat we de tijd hadden om foto's te nemen.
Maar het mooiste was wel de omgeving. Van de toendra aan het begin tot de prachtige bergketens later in het park. De bergen die nog deels bedekt waren met sneeuw in combinatie met het prachtige weer en de wolkenpartijen die erbij kwamen, maakten het geheel tot een prachtig plaatje!
De weg krulde zich door het landschap, waarbij de weg soms heel erg smal was. De bussen moesten zich soms langs elkaar wringen om te passeren, wat best spannend is als de afgrond naast je is.
Uiteindelijk kwamen we bij het eindpunt, in ieder geval het eindpunt tot nu toe. Hier zijn we allemaal uitgestapt en vanaf daar ging iedereen van de groep zijn eigen weg.
Wij hebben eerst het informatiecentrum bekeken, al was het maar om warm te worden. Het was buiten heel erg koud met een straffe wind. Die had vrij spel op de rivierbedding waar we aan stonden. Nadat we onze lunch hadden opgegeten, zijn we op weg gegaan. Over de weg zijn we terug gelopen. We zouden wel zien hoe lang we het zouden volhouden, mede ook in verband met mijn voetproblemen. We konden op elk moment een groene bus aanhouden wanneer die langs reed om weer in te stappen.
Het was heerlijk om buiten te lopen, om de omgeving in ons eigen langzame tempo in ons op te nemen. Het uitzicht was zo ontzettend mooi!
En we werden beloond; we kregen een grizzlybeer te zien!!! Weliswaar in de verte, maar deze dieren wil je ook niet van dichtbij zien. Wat een prachtig mooi groot beest, wat een geluk dat we die te zien kregen.
Uiteindelijk hebben we een bus aangehouden en hebben ons terug laten brengen naar het Visitors Centrum. Onderweg inmiddels geregeld buien; zowel regen, hagel als sneeuwbuien hebben we gehad. Ze duurden steeds niet lang en dan kwam de zon weer tevoorschijn.
Toen de bus vlakbij het eindpunt voor ons was, bleek er op de rand van de parkeerplaats een moose te staan. En die stond niet alleen, ze bleek twee jongen te hebben die nog heel erg klein waren. Waarschijnlijk waren ze de dag daarvoor geboren, ze waren zelfs nog helemaal een beetje nat! Ook weer een prachtig gezicht dus.
Vanaf het Visitors Centrum hebben we nog een korte trail gelopen, terug naar de plek waar we waren vertrokken. De afspraak was dat onze gids daar vanaf vijf uur 's middags, elk uur op het hele uur zou staan om te kijken of er al mensen terug gingen. We waren precies op tijd voor de "Mike-van-zes-uur" om ons terug te brengen. Het was weer een prachtige dag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten