Dag 10; Gletsjerwandelen

IJspret!

Vandaag was het zover; we zouden een gletsjer van dichtbij zien. Van héél dichtbij; we zouden er zelfs op gaan lopen!

Allemaal hadden we een excursie op de gletsjer geboekt. Twee van onze groep gingen ijsklimmen, Jaap en ik hadden een halve dag geboekt, de rest een hele dag. De halve en hele dag gingen wandelen op de gletsjer. En we hadden alweer geluk met het weer; een stralend blauwe lucht!! Had ik al gemeld dat onze gids ons de "Bahama-group" noemt? We hebben zoveel geluk met het weer!

Met z'n allen werden we opgehaald met een busje. Eigenlijk pasten we er met z'n allen nét niet in, maar met wat inschikken lukte het aardig. We werden naar het startpunt in Kennicott gebracht, het spookstadje wat eens een bloeiende mijnstad geweest is. Eén van de oude (of vernieuwde oude) panden was van onze organisatie. Hier moesten we uiteraard eerst allemaal een hele lap tekst ondertekenen, waarbij niemand ooit de tekst leest. Vervolgens moesten we speciale spikes onder onze schoenen passen, zonder mocht je de gletsjer niet op. Aangezien Jaap en ik maar met z'n tweeën waren, kregen we een eigen gids. Daarnaast ging er nog een stagiaire gids mee; twee gidsen in totaal dus. En omdat we met z'n tweeën waren, waren we ook veel sneller klaar en op pad dan de groep van elf personen.

Om tien uur begonnen we te wandelen. Een tocht van 2,5 mile (zo'n 4 kilometer) via de Root Glacier Trail naar de voet van de gletsjer. 

De tocht erheen was al heel mooi. Het begon in de spookstad, maar daar liepen we snel door, daar zouden we de volgende dag heen gaan. Vervolgens begon het echte pad door de natuur. De ontluikende lente met beginnende bloemen en eetbare planten die net op komen. De gidsen vertelden ons er van alles over. Aan de andere kant de grijze gesteente van het uiteinde van de gletsjer die bedolven ligt onder een laag steen en gruis. En op de achtergrond de omhoog rijzende bergen. In het zonnetje konden we al een of twee laagjes uittrekken, het was warm genoeg.

Het pad was heel oneffen; veel stenen en steentjes maakten het voor mij lastig lopen, waardoor ik al snel veel last had van mijn voet. Maar ik wilde doorzetten, ik wilde absoluut voet zetten op het ijs! We deden het rustig aan en konden stops inlassen wanneer dat nodig was. 

Uiteindelijk kwamen we bij de voet van de gletsjer. Helemaal grijs van het grind was het hier. Voordat we erop mochten, moesten we eerst onze spikes aandoen. En toen, een paar minuten voor elf, was het zover...... we konden de gletsjer op!! Vlak boven het begin werd het al snel steeds witter. Met m'n armen in de lucht liep ik omhoog; "I'm walking on ice! I'm on the glacier!" 

Wat geweldig was dat!!!!

We zouden wel zien hoe lang ik het volhield om op de gletsjer te lopen. Ondertussen zagen we allemaal kleine gaatjes in het ijs, waarbij het gek was om erover heen te lopen. Blaadjes van afgelopen najaar hadden ook hun weg naar de gletsjer gevonden en lagen bevroren in het ijs.

Op plekken waar water stroomde, zag je nog ijskristallen aan de bovenrand. Volgens de gids zag je die alleen in de ochtend; in de loop van de dag zou de zon die weg doen smelten. 

We waren bijna alleen op het ijs, achter ons zagen we nog wel een aantal mensen komen. Pas toen viel het op hoe klein die leken op de ijsmassa. 

Uiteindelijk brachten de gidsen ons naar een plek waar je een meertje in de gletsjer kon zien. Het water was daar superblauw. Prachtig om te zien!! Hier legden ze een matje neer en konden we zitten om te lunchen. Jaap is nog met één van de gidsen naar het blauwe water gelopen, mij lukte dat niet meer. Ik bleef boven zitten genieten van het geweldige uitzicht. 

Ondertussen waren er meer mensen die naar het blauwe water kwamen. Het bleek ook een uitstekende plek voor ijsklimmen te zijn. 

Vanaf deze plek konden we ook één van de mijnen in de berg zien liggen; heel hoog en bijna niet te bereiken. Onvoorstelbaar dat ze dat honderd jaar geleden hebben gebouwd.

Uiteindelijk besluiten we terug te gaan. Wel via een andere route, zodat we nog een riviertje en een waterval in de gletsjer kunnen zien. Op weg daarheen zien we eindelijk de rest van onze groep, die zijn inmiddels al bij het riviertje aangekomen via een andere route.

Maar eerst ontdek ik nog ijsvlooien in kleine poeltjes op de gletsjer. De gids is helemaal enthousiast; normaal gesproken ziet ze die alleen wanneer je rotsen optilt en ze heeft ze nog nooit midden op de gletsjer gezien.

Na ruim twee uur op het ijs gewandeld te hebben in een rustig tempo, is het tijd om de gletsjer te verlaten. De spikes kunnen weer onder onze schoenen vandaan en we lopen het pad weer terug. Het was echt een geweldige tocht!!!

Om drie uur 's middags zijn we dan uiteindelijk weer op ons beginpunt. Al met al best lang voor een 'halve dag'. 

We drinken nog wat in het plaatselijke restaurantje en lopen dan terug naar onze B&B (ook een half uur lopen). Aan het begin van de avond lopen we hetzelfde stuk weer terug; we moeten tenslotte nog eten in hetzelfde restaurant.

Al met al hebben we vandaag ontzettend veel gelopen en gezien. M'n voet doet erg zeer, maar het was het waard; wat een geweldige dag!!!!