Dag 5; Patreksfjördur

 Op jacht naar de papegaaiduikers

Vanmorgen konden we wat later opstaan. We hoeven niet ons hele hebben en houden mee te nemen, aangezien we twee nachten in dit hotel blijven. Vandaag konden we dus op pad met alleen een paar dagspullen. 

We begonnen onze tocht naar het strand van Raudasandur, de 'gouden stranden' van de West-Fjorden. Om daar te komen moesten we een bergweg over. Een weg zonder asfalt, maar met rode gravel. Een op sommige plekken zeer steile weg. Wel weer door een prachtig gebied, zolang we het konden zien, want we reden ook een deel door de wolken. Uiteindelijk kregen we een prachtig uitzicht op de stranden.

Eenmaal beneden, bleek onze auto volledig onder de modder te zitten. Nu begrepen we waar al die vieze auto's op de parkeerplaats van ons hotel geweest waren.
In the-middle-of-nowhere stond een kerkje en een paar gebouwtjes. Hier kon je een wandeling maken over de graslanden, richting de stranden. 

We moesten uiteindelijk dezelfde weg weer terug rijden, weer door de wolken, weer over de prachtige groene bergen. Uiteindelijk kwamen we weer op de weg langs het fjord met op sommige stukken echt prachtig blauw water.

Vlak voor we bij dé klif kwamen, hebben we eerst de tijd genomen om even te lunchen. Aan de kant van de weg, vlakbij het water. Het weer is gelukkig nog steeds goed; we hebben best veel zon gezien vandaag.

Uiteindelijk komen we dan bij Látrabjarg, dé plek om papegaaiduikers te zien. We hopen dat ze er nog zijn, aangezien ze vanaf begin of half augustus weer vertrekken naar andere oorden. We lopen een heel eind langs de klif, maar helaas hebben we ze niet gezien. We zien wel weer heel veel vogels op de klippen zitten, maar dat zijn zeker geen papegaaiduikers.

We besluiten zo'n tien kilometer terug te rijden om daar in een hotel een kop koffie en thee te nemen. We hebben namelijk ook gehoord dat de papegaaiduikers meestal pas aan het eind van de middag komen. We nemen dus even pauze om later nog eens naar de klif te gaan. We hebben heerlijk in het zonnetje op het terras gezeten. Weer terug bij de klif waren er een hoop minder mensen. Maar helaas.....nog steeds geen papegaaiduikers. Tenminste........niet op de kliffen. Mijn bijnaam 'Arendsoog'  die ik op andere reizen steeds krijg voor het spotten van verborgen dieren, blijkt ook nu weer te kloppen. De papegaaiduikers komen net aanvliegen, alleen niet naar de kliffen, maar op de zee. Ieniemienie kleine zwarte stipjes op de zee blijken de papegaaiduikers te zijn. Met de camera en de verrekijker kunnen we zien hoe ze aan het vissen zijn en af en toe een aantal visjes in de bek hebben. Aangezien we heel hoog staan en de vogels op zee zitten, valt het niet mee om ze op de foto te krijgen, maar het is in ieder geval herkenbaar gelukt!

Hoewel we ze dus niet dichtbij op de klif hebben gezien, was onze tocht niet voor niks geweest. Het was mooi geweest voor vandaag en we reden weer terug naar het hotel. Langs dezelfde kustweg, waar we zelfs een paar 'duinen' ontdekte vlak aan de kust. 

De auto konden we gelukkig vlakbij het hotel helemaal afspoelen. Morgen kunnen we schoon weer op pad!