De nacht was prima, een heerlijk bed in een op zich mooie studio. Helaas is m'n oor niet beter geworden, nog steeds zit deze potdicht en hoor ik maar half. Het voelt niet prettig.
Bij deze studio is geen eetzaal waar je kunt ontbijten. Dit wordt in een mand aan je deur gezet. Het was dus een verrassing wat we aantroffen in de mand. Het zat aardig vol met lekkere dingen en zag er uiteindelijk heel gezellig uit.
We hadden kort contact met degene die over het appartement gaat. We hadden de keuze; of naar een ander appartement buiten de stad (wat er overigens prachtig uit zag), of een deel van ons geld terug. We kozen voor het laatste. We gaan tenslotte toch niet koken hier en de waterkoker en koelkast doen het nog. We kregen verder nog wat tips over het eiland en wat te doen in de stad.
Het regende nog steeds, een erg mistroostige dag. Aangezien ik nog steeds behoorlijk last heb van m'n oor, besloten we naar het ziekenhuis te gaan. Het ziekenhuis was makkelijk gevonden. Eerst door de coronacheck en alle papieren invullen. Dan naar een wachtkamer, waar we al snel werden opgeroepen. Dat was alleen voor de triage; kort horen wat er aan de hand is en vervolgens kreeg ik een groen bandje om; geen spoed. En weer terug naar de wachtkamer. Het duurde lang, érg lang.....veel mensen kwamen erbij, ambulances zagen we voorbij rijden. Uiteindelijk, na bijna vier uur wachten, werden we naar binnen geroepen. En daar was het pas écht vol; gangen en kamertjes vol met patiënten; met zuurstof, met verband, in rolstoelen, etc. Er was gelukkig ook een engels sprekende arts die mij onderzocht. Het was snel bekeken; een middenoorontsteking. Heel vervelend dus. En vervolgens werd er een baklading aan medicatie voorgeschreven; antibiotica, naproxen, paracetamol en een antihistaminicum. Ofwel; in korte tijd neerslaan die ontsteking!!
Met recept in de hand op weg naar een apotheek. De dienstdoende apotheek (het is tenslotte zondag) zat in een groot winkelcentrum. En ook daar een lange rij, dus nummertjes trekken. Het duurde wel even, maar gelukkig niet zo lang als eerder op de dag. En bepakt en bezakt met doosjes pillen konden we eindelijk onze eerste vakantiedag beginnen. Inmiddels was het droog geworden.
De zon begon al aardig te zakken toen we op de toeristische plekken van de stad aankwamen. De straten in een prachtige mozaïekvorm gelegd, mooie bogen aan de waterkant. En in haven gingen de boten flink tekeer op de golven.
Uiteindelijk ergens een hapje gegeten en weer naar ons appartement. Voor mij is het tijd om vroeg m'n bed in te gaan. Hopelijk gaat de medicatie een beetje werken in de komende dagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten