We zijn van start
Vanmorgen konden we op ons gemak opstaan en ontbijten. We hoefden dit keer niet vroeg op Schiphol te zijn. Het was fijn dat onze A en JW er ook al vroeg waren, zodat het voor Rocky minder erg was dat wij vertrokken, er bleven nu andere fijne mensen bij hem in huis.
Via een lege snelweg, die zo leeg was dat die deed denken aan de begintijd van de lockdown, waren we snel op Schiphol. Inchecken, handbagage-controle, we waren overal snel doorheen. En dus konden we weer bij ons vertrouwde tafeltje gaan zitten en de inmiddels traditionele koffie met appeltaart nemen om onze vakantie mee in te luiden.
Na het rondje langs de boekenwinkel en de gadgetwinkel, konden we naar de gate. Op het tijdstip van boarden was er nog geen vliegtuig aan de gate. Uiteindelijk kwam deze vijf minuten voor ons geplande vertrek aan. Een heel klein vliegtuigje, twee stoelen links, twee stoelen rechts, en dat in de storm die al over het land raasde. Uiteindelijk gingen we ruim drie kwartier later de lucht in en dat terwijl we in Oslo maar een uur hadden om over te stappen. Dat werd dus heel krap! Volgens de steward zouden we het waarschijnlijk wel redden en hij kreeg gelijk.
Eenmaal geland en uit het vliegtuig, werden we met een bus vervoerd naar de hal en de plek waar we afgezet werden, bleek vlakbij de gate te zijn die we moesten hebben. We renden hard en konden snel langs de controle en zo het vliegtuig in. We stonden nog even te babbelen met de steward die ons zag hijgen en puffen. De deur sloot zich precies achter ons. De steward vroeg waar we heen gingen en uiteraard zeiden we Bodø, waarop hij opmerkt dat dit vliegtuig daar niet heen ging! Toen hij mijn verschrikte gezicht zag kijken naar de gesloten deur achter ons, begon hij hard te lachen. Daar had hij mij goed te pakken! Niks aan de hand dus, we hadden het vliegtuig naar Bodø gehaald! Geen idee of onze bagage de vlucht ook gehaald had, maar dat was dan weer van later zorg.
Vanaf hier hoeven we geen mondkapje meer te dragen. In heel Noorwegen zijn alle coronamaatregelen afgeschaft. Alleen bij klachten moet je je laten testen en als je positief bent vier dagen in quarantaine. Hoewel we ernaar uitkeken, voelt het toch ook ineens heel gek om geen mondkapje te dragen in het vliegtuig.
Het was een prima en rustige vlucht. Bij het laatste licht, vlak voor de zon onder zou gaan, kwamen we aanvliegen. Het was een prachtig gezicht om over de besneeuwde eilandjes aan te komen!
De bagage bleek ook aan boord te zijn en konden we al snel van de band halen. Bij onze eerste stappen door de sneeuw op weg naar de taxistandplaats, voelen we de kou. Het is zo'n beetje -4, maar met een gevoelstemperatuur van zo'n -10.
Het hotel is prima en heeft uitzicht op de plezierjachthaven van Bodø, hoewel we daar in het donker niet veel van kunnen zien.
In onze hotelkamer zien we in ons eerste 'noorderlicht'; heel groot als fotobehang achter ons bed. Een prachtig gezicht.
Inmiddels hebben we behoorlijk trek. Tijdens de vluchten was er niets te eten, hooguit een snack (chips of chocola) wat je kon kopen. Er zit aan het hotel een erg leuk restaurantje, waar we dan ook gaan eten. Ook hier geen gedoe met mondkapjes, wat toch een beetje raar aanvoelt na twee jaar.
Het eten is heerlijk en het personeel erg aardig.
We gaan nog even terug naar de hotelkamer, maar waarschijnlijk gaan we rond een uur of tien, half elf vanavond nog wel even naar buiten. We hebben een plekje op de pier gezien, waar je waarschijnlijk goed uitzicht hebt zonder al teveel lichtvervuiling en de kans op Noorderlicht is vandaag best groot. Zou het al lukken op onze eerste avond?
En het is gelukt!!! De eerste avond en er was al Noorderlicht!
Weliswaar met het blote oog nauwelijks te zien, op de camera was het goed zichtbaar. Een aantal momenten konden we het ook met het blote oog zien, maar niet zoals jaren geleden in IJsland. En het was koud, het was echt ontzettend koud om buiten te staan, aan het water, in de wind. Maar.......het was er!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten