Dag 11; Von Otterøya - Wahlenbergfjord

Wanneer we opstaan is het weer compleet veranderd. Er is een strakblauwe lucht, de zon schijnt en het water is enorm vlak. Langzamerhand varen we naar Augustbukta; een baai aan de westkant van Nordauslandet. Dit deel ligt tussen twee ijskappen in. De groep gaat aan land. Jaap en ik blijven aan boord, Jaap heeft veel last van zijn achillesspees en ik ben ontzettend moe. Met z’n tweeën zitten we op het dek op klapstoeltjes in de zon, te genieten van het uitzicht. 

De groep is allang een eind weg, wanneer ik ineens een poolvos op het strand zie. Een prachtig beestje in een hele mooie kleur. Later hoor ik dat dit een zogenaamde ‘blauwvos’ is. Deze loopt over het strand, naar de zak met reddingsvesten en laarzen van de wandelaars. Het vosje loopt er een paar keer omheen, snuffelt wat aan die vreemde objecten en loopt dan snel weer door. Vanaf de boot hadden we er prachtig zicht op, de wandelaars hebben deze niet gezien.

Wanneer de wandelaars terug zijn, varen we weer door, door de Hindelopenstraat heen. Het is een heel rustig vaarwater, compleet anders dan een paar dagen geleden toen we dit water niet of nauwelijks over konden steken. Onderweg zien we bultrugwalvissen en in de verte nog wat vinvissen.

We varen het Wahlenbergfjord in en gaan direct de Palandarbukta in. Het idee was dat we aan de andere kant van dezelfde landingsplaats als vanmorgen zouden gaan liggen en wandelen, maar daar lag een groot Hurtigruten schip. In plaats daarvan werd een plekje gezocht aan de oostkant van de baai. En daar lag een enorme kudde walrussen!

Met de zodiacs gaan we weer aan land. Een kleine groep gaat proberen de berg te beklimmen, waarvan we later horen dat dit niet is gelukt. Met het grootste deel van de groep gaan we naar de walrussen. Ook nu kunnen we heel dichtbij de walrussen komen. Het is een groep van vrouwtjes en jongen. Wat heel leuk was, was dat er drie walrussen in het water heel nieuwsgierig waren. Om de haverklap doken ze vlakbij ons op, keken ons aan en doken weer onder met een hoop gespetter. Het is heel koddig om te zien!

We lopen via een kleine omweg weer terug en keren terug naar de Antigua. Een aantal blijven achter, die zijn zo stoer om een duik te gaan nemen in het poolwater.

Nadat iedereen, zowel de wandelaars als de zwemmers, weer aan boord waren, werd het anker weer gehesen. We varen het Wahlenbergfjord in, helemaal tot het eind. Op diverse plekken komt de ijskap die Nordauslandet bedekt, tot aan het water. Anders dus dan een gletsjer, maar ook hier ijs tot aan het water.

En de hele dag scheen de zon en was er geen wolkje aan de lucht. Aan het einde van de dag was het water spiegelglad. Wat een prachtige dag!