JY op reis: Dag 11; Kennicott, McCarthy en de lucht in

Mijnen en vliegen

Vandaag hebben we een dag vrij, een dag om naar eigen inzicht te besteden. Voor ons (en de meesten) betekent dat eerst even uitslapen en heel rustig aan de dag beginnen. Foto's organiseren op de laptop, blogje schrijven, beetje kletsen. Het weer is een stuk minder dan gister; het is zwaar bewolkt.

We besluiten om aan het begin van de middag met de shuttlebus naar Kennicott-mine te gaan. We zijn precies op tijd voor de rondleiding die ruim twee uur zou duren. Dit dorpje heeft van 1903 tot en met 1938 gefunctioneerd als kopermijn. De oprichters ervan waren gek op moderne snufjes en dus hadden ze in dit mijndorp als eerste beschikking over film mét geluid, over koelkasten, over verwarmde stoepen en een röntgenapparaat. Het meest opvallende gebouw is een houten gebouw van 14 verdiepingen hoog en daarmee het grootste houten gebouw in Amerika. In dit gebouw werd de koper gescheiden van de andere steen. Het gebouw is grotendeels vervallen en alleen toegankelijk met een gids.

Dat klonk allemaal heel erg leuk, tot je bovenaan de ingang van het gebouw staat. Je kunt bovenaan komen, aangezien het gebouw tegen een bergwand is gebouwd en je dus via de bovenste verdieping naar binnen kunt.

Om het gebouw onbruikbaar te maken, is het dak verwijderd. Wanneer je bij de ingang staat, zie je de vervallen vloeren. Niet het meest vertrouwenwekkende beeld wat je wilt hebben bij het betreden van een gebouw met een groep!

We krijgen allemaal een bouwhelm en de verzekering dat we niet door de vloer zullen zakken, zolang we daar blijven lopen waar het mag. Enige andere verzekering krijgen we niet; er kan altijd iets vallen.

Ik vond het daarmee heel erg spannend om het gebouw in te gaan en voelde me niet bepaald veilig. Via gangetjes en smalle doorsteekjes naar steile trappetjes, overal kwamen we langs en er werd van alles verteld over de machines die er nog stonden. Want die stonden er nog; het interieur zoals tijdens de actieve jaren van het mijnen was nog aanwezig.

Uiteindelijk vertelde de gids dat het gebouw al diverse aardbevingen overleefd had, merkte Jaap op dat ze in de zomer dagelijks met drie groepen naar binnen gaan en bedacht ik zelf dat al die enorm zware machines ook niet door de grond zakte. Dit gaf me net wat meer zekerheid om in het gebouw rond te lopen. Toen waren we wel al meer dan halfweg naar beneden.

Na dit gebouw hebben we nog een paar gebouwen van binnen bekeken, waaronder de energievoorziening waar grote machines staan welke gevuld werden met olie.

Al met al was het een interessante tour door het spookstadje, waar al veel vervallen en verlaten is. En dat terwijl andere pandjes nog steeds bewoond zijn. Sommige door vaste bewoners, anderen door gidsen die er alleen in de zomermaanden wonen.

Met de shuttle gaan we weer terug. De tijd dat we in het grote houten pand zijn geweest, heeft het geregend. We hebben geluk dat het weer redelijk droog is als we weer buiten lopen.

We laten ons afzetten in McCarthy en gaan een hapje eten en het zeer kleine plaatsje nog eens bekijken.

Aan het begin van de avond staat een vliegtocht op het programma. Er hangen echter veel wolken in de bergen, dus een deel van de groep besluit om niet mee te gaan. Uiteindelijk gaan we met zeven personen toch vliegen. We vertrekken in twee vliegtuigjes. Kleine vliegtuigjes waarvan de piloten continu met elkaar in contact blijven. Ook nu krijgen we allemaal een koptelefoon op, zodat de piloot met ons kan praten en vertellen wat we zien tijdens de vlucht. Maar ook kunnen we de conversatie met de verkeerstoren horen en met de piloot van het andere vliegtuigje.

Ondanks het feit dat de wolken laag hangen, is het een prachtige vlucht. We vliegen langs de bergen, over de rivieren. We zien nestelende zwanen, beverdammen en berggeiten. En uiteindelijk vliegen we over twee of drie gletsjers en gletsjermeren. Prachtig blauw water en meertjes op de gletsjers. Ook zien we nu de karakteristieke scheuren in de gletsjers. We kunnen zien tot hoever we de vorige dag gelopen hebben en zien dat dit maar een minuscuul stukje van de enorme gletsjer is. De gletsjer lijkt op sommige punten net een viennetta vond ik.

We vliegen langs de mijn die we gister met de verrekijker hoog in de bergen zagen en vliegen langs het mijndorp wat we 's middags bezocht hadden.

Al met al was het een hele leuke vlucht en hebben we geen last gehad van de lage bewolking. Het was leuk geweest als we ook de bergtoppen hadden gezien, maar ook de wolken waren een mooi gezicht.