Dag 14; Valdez - Palmer

Weer een reisdag

Onze mooie tijd in Valdez zit er alweer op; het is tijd om te vertrekken. Het betekent weer een lange reisdag, deels weer over dezelfde weg terug. Ook  nu komen we langs de weg met de watervallen en we stoppen bij een andere dan op de heenweg. Dit doet onze gids wel vaker; punten op de heenweg overslaan, zodat we op de terugweg ook nog iets te zien hebben en geregeld kunnen stoppen. 

We reden weer door en kwamen weer bij de Thompson pass waar we eergister zo hebben kunnen genieten van de sneeuw in de bergen en het prachtige uitzicht. Vandaag niets van dat alles. Het was inmiddels zwaar bewolkt geworden en we reden dwars door de wolken over de pas. We konden net genoeg van de weg zien om gewoon te kunnen rijden, maar uitzicht was er niet.

Eenmaal aan de andere kant van de pas gekomen waren de wolken weer verdwenen. We moesten wachten bij een van de vele plekken waar ze aan de weg aan het werken waren en zijn even uitgestapt om de bloemen die hier bloeiden op de foto te zetten. We waren weer in een uur tijd van de winter, via de lente in de zomer aanbeland, het blijft wonderlijk!

Vanaf een volgend uitzichtpunt hadden we zicht op de bergen van Wranglers N.P., daar waar McCarhty in ligt. En waar we de bergen, eigenlijk vulkanen, heel goed konden zien, konden we ook zien dat er op de weg richting McCarthy inmiddels een ‘grindstorm’ aan de hand was. Hele harde wind die het grind uit de rivierbedding met zich mee neemt. Het had niet fijn geweest als we dat hadden meegekregen. Mazzel dus dat we vanaf een afstand konden toekijken.

De koffiestop was in een heel klein tentje langs de weg. Het was alsof je bij iemand in z’n eigen knusse huisje binnenstapte en zag er heel kneuterig en gezellig uit. Daarnaast stond weer een oude wagen, ditmaal omgetoverd tot bloembak. Het tentje lag niet ver van de rivier waar vele zwaluwen hun nest hadden onder de brug.

En de reis gaat weer verder. We hebben steeds een prachtig uitzicht op besneeuwde bergen om ons heen met mooie wolkenluchten. Onderweg hoef je je niet te vervelen, het landschap veranderd steeds.

En weer maken we een uitstapje. Hierbij maken we een korte wandeling door een bos, waarbij we aan het eind uitzicht hebben op een gletsjer. Maar wat nog leuker was; we zagen een moose aan onze kant van de rivier staan. Terwijl we stonden te kijken, stapte deze het water in en begon zich een weg te banen naar de overkant. Dat viel nog niet mee met de stroming die er stond!

Uiteindelijk komen we aan het begin van de avond aan in Palmer. Alweer een klein stadje, maar voor het eerst in weken horen we weer duidelijk meer verkeer. Het was een lange reisdag. Na een lekkere maaltijd in alweer een heel leuk restaurantje, was het tijd om ons bed weer op te zoeken.