Dag 4; naar Hornsund Fjord

De nachten zullen nog even wennen worden, zowel aan het bed, als aan het geluid en ook de deining van het schip. Rond een uur of twee, half drie, ging het behoorlijk tekeer. Ik werd zelfs wakker van de deining. Later bleek dat velen er wakker van geworden waren.

We hadden de wekker gezet, maar vlak daarvoor werd iedereen wakker geklopt. Er waren walvissen te zien! Heel snel aankleden en naar buiten dus. We begonnen de dag dus zoals we die gister zijn geëindigd; met het zien van walvissen. Overal om ons heen zagen we walvissen, sommige wat dichterbij, anderen wat verder weg. In grote groepen zwommen ze in de omgeving. Het waren vinvissen, dwergvinvissen en bultruggen. Van de eerste twee zagen we de rugvinnen en van de bultruggen zagen we vooral de staarten. Prachtig om te zien! Het was net na het Bellsund fjord. We hebben lang van de walvissen genoten, maar uiteindelijk zijn we toch naar het ontbijt vertrokken.

Bij het ontbijt weer een briefing over wat we vandaag gaan doen. We zouden het Hornsund fjord invaren en daar in de middag nog een landing gaan doen. Nogmaals wat veiligheidsvoorschriften; het zetten van rondjes, streepjes en kruisjes om aan te geven of je aan boord blijft, meegaat aan land en of je weer terug aan boord bent. Op deze manier kunnen ze niemand kwijt raken. Na het ontbijt werd de instructie aan dek voortgezet; hoe doe je je zwemvest om wat je draagt als je de zodiac in gaat.

We varen een stuk verder, maar in plaats van naar het Hornsund Fjord, gaan we al eerder naar de kant toe. Het is prachtig weer en dit blijkt een plek te zijn waar je maar heel weinig aan land kunt gaan. Hier staat de hut waar de Noorse vrouw Wanny Woldstad een aantal jaar verbleef en op ijsberen jaagde. Ze heeft destijds, in de jaren dertig van de vorige eeuw, een dagboek bijgehouden wat ook is gepubliceerd. De bemanning gaat eerst met één zodiac een verkenningstocht maken om te kijken of het mogelijk is om aan land te gaan. Wij gaan ondertussen lunchen; rijst met thaise groene curry of met kipcurry.

Na de lunch wordt ons verteld hoe we een zodiac in gaan en wat de regels zijn, maar dan kunnen we aan boord en richting land. Het is een zogenaamde ‘natte landing’, wat inhoudt dat je de zodiac via het water moet verlaten; laarzen zijn dus essentieel!

Vanaf het zeilschip hadden we al rendieren gespot. De rendieren op Spitsbergen zijn een andere soort dan elders ter wereld; ze zijn gedrongen en hebben erg korte poten. Al bij het uitstappen van de zodiac, bleek er een rendier erg dichtbij te staan. 

Ook nu krijgen we weer uitleg over hoe we wandelen. De groep werd opgesplitst in een groep die wat verder en sneller zou lopen en een groep die wat korter en langzamer zou lopen. Beide groepen worden begeleid door een gids met een wapen. Dit in verband met het risico op ijsberen. Aangezien we beiden voetklachten hebben, kozen wij voor de korte, langzame groep. Wanneer je tijdens het wandelen afval tegen komt wat overal aanspoelt, is het de bedoeling dit op te rapen en te verzamelen in een afvalzak. Met elkaar wordt geprobeerd om Spitsbergen zo schoon mogelijk te houden. Dat zullen we vanaf nu elke wandeling doen; plastic verzamelen.

We gaan een stukje wandelen en het valt op dat er veel kleine bloemetjes zijn. De plantjes zijn allemaal erg klein en de bloemetjes daarmee ook. Verrassend was te zien dat er ook diverse paddenstoelen bleken te groeien.

Al snel hadden we een groep rendieren in het oog. Het was nog een aardige afstand, maar het was mooi om te zien. Langzamerhand kwam de groep dieren dichterbij en liepen wij naar een plek waar we ze op een rustige manier konden observeren. Ze dragen mooie geweien en een enkeling raakt een keer met elkaar in gevecht.

De hut staat vlakbij het ‘strand’ van keien. Pelsjagers maakten veel gebruik van dit soort hutten, al schijnt deze wel erg groot te zijn. Momenteel wordt het gebruikt door onderzoekers. Dit soort hutten komen veel voor op Spitsbergen en zijn in principe door iedereen te gebruiken. Er is geen stromend water of elektriciteit en de hutten worden verwarmd door een houtkachel. Het is dus zaak om zelf voldoende bij je te hebben aan eten en stookhout. 

Terwijl we naar de hut keken en het verhaal van Wanny Woldstad aanhoren, duikt links van ons ineens een poolvos op. Een klein beestje wat ergens op leek te kauwen en liep dan weer dichterbij en uiteindelijk liep hij weg. We hebben hem (of haar?) mooi kunnen zien!

Vanaf de hut liepen we weer terug naar de plek waar de zodiac zou komen. En weer zagen we de rendieren. Het landschap is ook prachtig om te zien. Het zonnetje schijnt waardoor het groen erg mooi uitkomt.

Uiteindelijk weer terug in de zodiac naar de boot. Het was lastig manoeuvreren, want de motor van de zodiac raakte tot twee keer toe stenen. Niet het beste voor de motor.

Aan boord lekker warme thee met een vers gebakken bosbessenmuffin. De rest van de middag rustig doorgebracht, beetje kletsen, lezen en foto’s bekijken tot aan het diner. Het diner was weer heerlijk; linzensoep vooraf, daarna pasta carbonara en penne pesto, met salade erbij en chocolademousse als toetje.

Niet lang na het diner varen we het Hornsund Fjord in. We varen langs de eerste gletsjers die het water raken. Niet lang daarna zien we de eerste ijsschotsen voorbij komen, in verschillende vormen en maten. Langzamerhand worden het iets meer schotsen. We varen een relatief kleine baai in waar de Chomjakovbreen in uitkomt. Door de ijsschotsen heen varen we de baai verder in, tot we uiteindelijk voor anker gaan. Voor ons gevoel liggen we vlakbij de  gletsjer die enorm boven het water uitsteekt. Later horen we dat we er zo’n twee kilometer nog vanaf liggen. De afstanden zijn hier niet in te schatten. En hoewel de zon niet onder gaat, komt hij wel erg laag wat mooi licht met zich meebrengt.