Met een lokale bus op pad
We hadden vandaag geen specifieke plannen, geen excursies of andere activiteiten gepland en konden dus rustig aan doen. Alweer zeer uitgebreid ontbijten en koffie drinken. Alle tijd om onze koffers, die wel ontploft leken, te ordenen, organiseren en in te pakken. Onze koffers lieten we na het uitchecken achter in het hotel en wij gingen op zoek naar de bus. We zouden de lokale bus pakken om naar een plaats 17 km verderop te gaan, waar de bus 50 minuten over zou doen. Op die manier zouden we in ieder geval nog iets van de Lofoten zien, aangezien we het vanaf de boot en bij de Noorderlichtsafari alleen in het donker hebben gezien.
Het systeem is makkelijk; op de site kun je precies aangeven waar je heen wilt en de juiste bus wordt getoond met de actuele tijden, dus ook de vertragingen erbij. Via een aparte app moet je vooraf, vlak voor je de bus in stapt, een kaartje kopen. En dat laatste lukte niet; het koppelen van de app aan de creditcard lukte niet en toen het eenmaal gelukt léék te zijn, konden we er geen kaartje mee kopen. Nu maar hopen dat de buschauffeur niet de moeilijkste was en we in de bus een kaartje konden kopen. Gelukkig was dat geen probleem, ware het niet dat de chauffeur de kaartjesautomaat niet aan de praat kreeg. Hij gebaarde dat we maar moesten gaan zitten, "laat maar zitten dat kaartje". En zo reden we gratis mee van Svolvaer naar Henningsvaer.
Het uitzicht onderweg was prachtig. Besneeuwd landschap, bergen, meren en fjorden onder een dik, dreigend wolkendek.
Terwijl we aankomen bij Henningvaer, begint het langzaam te sneeuwen. De dreigende wolken hingen er niet voor niets.
Het plaatsje Henningvaer zelf is een klein vissersplaatsje, wat ook veel toeristen trekt. Je kunt hier diverse excursies boeken. Het heeft mooie gekleurde huizen, bijna allemaal aan de haven gelegen. Er zijn een paar winkeltjes, maar niet zoveel. Er is een galerij, waar aardewerk en glaswerk wordt verkocht en in die winkel zien de de glasblazer aan het werk. We lopen wat rond en gaan dan opwarmen in een lokaal eetcafé wat er heel gezellig uitziet. Het is ook zo'n beetje het enige wat open is, dus het lijkt of iedereen daar zit.
Na de lunch wandelen we verder door het plaatsje. Het sneeuwt nog steeds, al is het maar licht, motsneeuw of stuifsneeuw. We slenteren door wat straatjes, al heb je ze snel allemaal gehad, de stokvis hangt aan de zijkant van een huis, en we lopen langs de kerk. We nemen een wandelpad naar een uitzichtpunt en kijken in de sneeuw uit over de zee en het plaatsje zelf.
We lopen terug en nemen in hetzelfde eetcafé nog een warme chocolademelk met slagroom om weer even op te warmen. Daarna gaat de bus weer terug. Een andere chauffeur dit keer en de kaartjesautomaat werkt. De pinautomaat heeft echter geen bereik, het plaatsje ligt tenslotte erg afgelegen. We proberen het verschillende keren, maar uiteindelijk zegt ook deze chauffeur; "laat maar zitten" en zo hebben we wéér een gratis ritje.
En weer komen we langs het prachtige landschap van de Lofoten in de winter.
Terug in Svolvaer nemen we nog een borrel voordat we gaan eten. Na het eten nog een kopje koffie, een beetje lezen en wachten tot de Hurtigruten arriveert.
Eenmaal aan boord zijn we de eerste die kunnen inchecken. Dit schip ziet er een stuk luxer uit dan het vorige schip waar we op zaten!
We krijgen een hut op het zesde dek, het hoogste dek waar hutten liggen. We hebben een hut met twee aparte bedden en een raam met beperkt zicht. We hadden er niet veel van verwacht, maar het is echt een prima hut en we hebben ook nog best aardig zicht, ook al hangt de reddingsboot voor ons raam.
We installeren ons, vullen de kastjes met de spullen die we het meest nodig denken te hebben en zetten de koffers in de kasten.
Als we klaar zijn gaan we het schip verkennen. Het blijkt zelfs een jacuzzi te hebben op de achterkant van ons dek! Daar ga ik zeker nog een keer gebruik van maken.
Op dek 4 en dek 7 is het te doen. Op dek 4 is het restaurant, het winkeltje, de bibliotheek en de ruimte waar lezingen gegeven worden. Op dek 7 heb je een buitendek, een wat meer afgeschermd dek en een luxe binnenlounge. Hier zijn grote ramen en kun je heerlijk lui zitten terwijl je kijkt hoe het landschap aan je voorbij glijdt. In het donker zie je daar overigens niets van, maar de stoelen zitten heerlijk.
Rond middernacht komen we langs het Trollfjord, het smalle fjord waar we met de ribboot zijn geweest. Met grote schijnwerpers wordt de ingang van het fjord verlicht, terwijl er ondertussen klassieke muziek gedraaid wordt op het dek. In de zomermaanden gaat het schip ook het fjord in, nu in de wintermaanden, in het donker, is het te gevaarlijk, zeker ook wegens het risico op lawines.
Na dit hoogtepunt van de avond, kunnen we naar bed.
Ondertussen is op Polarsteps nog steeds goed te volgen waar we ongeveer zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten