Azoren, dag 8

 Het is alweer de laatste volledige vakantiedag. Vannacht heeft het geregend en het waait inmiddels behoorlijk hard. De zee gaat dan ook aardig tekeer.
Het halve eiland hebben we gister al bekeken, we kunnen dus rustig aan opstarten vandaag. We vertrekken eerst naar Monte Brasil, het schiereiland wat aan de hoofdstad vast zit. Een voormalige vulkaan en een voormalig fort. Het hele eiland is ommuurd om de schepen te beschermen die naar India vaarden. Het is een enorm fort, wat nog steeds voor militaire doeleinden in gebruik is. Bovenop Monte Brasil staan verschillende kooien met dieren, waaronder herten. Een aantal zijn ontsnapt en leven nu blijkbaar in het wild, waardoor we dicht bij ze konden komen. 

We lopen door de smalle straatjes met hun kleurrijke huizen om naar een tentje te gaan waar we al diverse keren zijn langs gewandeld. Dat tentje heeft ontzettend lekker uitziend gebak in de vitrine, dus daar wilden we koffie drinken.....met gebak inderdaad. En het was echt erg lekker, goed gekozen!

Vervolgens rijden we door diezelfde smalle straatjes, wat op zich al een uitdaging is. 

We rijden weer dwars over het eiland naar het noorden van het eiland. Hier bekijken we een soort aangelegd park met de inmiddels overbekende picknickbanken en stenen barbecues. Het is wel aardig, maar vooral omdat er een leuk watertje doorloopt. 

We rijden weer naar de kust. De zee aan de noordkant van het eiland is een stuk rustiger dan aan de zuidkant, waar de wind vandaan komt. Toch zijn ook hier de golven aardig groot. Het 'natuurlijke' zwembad wat hier gemaakt is, is dan ook leeg. Zelfs hier gaat het water aardig tekeer.

We rijden naar het plaatsje Praia di Vitoria. Dit is de tweede stad van het eiland en zou een levendig stadje zijn met leuke tentjes aan de waterkant. Nadat we de stad van boven hebben bekeken, gaan we lunchen. Het is niet veel, maar het voedt. Vervolgens lopen we door het stadje, waar we weer de karakteristieke kerkjes vinden. Verder vinden we niet veel; het stadje is compleet uitgestorven. 

Uiteraard staat er nog een uitzichtpunt op het programma; Serra do Cume. Op deze oude vulkaan zijn zowel zendmasten als windmolens geplaatst. Dit doet me denken aan de platen aan de wand van de Oegandese lagere school; "waar zijn bergen goed voor" - "voor telefoonmasten". 

Deze berg is half zo hoog als die waar we gister waren, maar geeft een leuk uitzicht over de lappendeken die de weilanden vormen. En zelfs op deze hoogte staan de koeien in de wei, met de stier in hun midden.

Dan is het alweer eind van de middag en langzamerhand rijden we weer terug naar ons appartementje. We rijden langs de kustlijn, waar we de minimale overblijfselen zien van wat eens een groot kasteel geweest is. Vanavond gaan we voor de laatste keer eten op de Azoren en morgen vliegen we via Lissabon weer naar huis toe. 

Azoren; dag 7

 Alweer onze 11e trouwdag vandaag. En hoe kun je die beter beginnen dan met een heerlijk ontbijt. Ook hier wordt deze in een mand aan de deur gezet.

Na het ontbijt zijn we op pad gegaan om het eiland te verkennen. Het is prachtig om door de kleine landweggetjes te rijden. Deze zijn afgezet met stenen muurtjes, net als alle weilanden eromheen. Het land is door de muurtjes in kleine lapjes opgedeeld, die vaak door hekken met elkaar verbonden zijn. Op veel van deze lapjes weiland vind je koeien. 

De eerste stop was Furnas do Enxofre; een plek waar fumerolen zitten; plekken waar de aardkorst zo dun is dat dampen en gassen ontsnappen. Het is een andere soort plek dan we eerder hebben gezien. Deze ligt midden in het groen met af en toe een plek waar het stoomt en rookt. Het ruikt er wel aardig naar zwavel. 

De beroemde grot die we wilden bezoeken; een hele oude lava tunnel, bleek gesloten. Dat wil zeggen; alleen tussen 14:30 - 17:00u geopend.....rare tijden....

En dus reden wij door naar Lagoa do Negro; een meer met daarnaast ook een lava-grot. Ook die laatste had dezelfde openingstijden. In plaats daarvan maar een klein stukje gewandeld. 

We reden verder naar het plaatsje Biscoitos, waar we aan de haven (nou ja, een pier waar geen boot te bekennen is) een kopje koffie gaan drinken, lekker in het zonnetje. En terwijl we uitkijken over de oceaan, zie ik het ineens; daar zwemt een walvis! Het is een eind weg, maar we kunnen duidelijk zien hoe deze aan het spelen is door continu met zijn zij-vinnen op het water te slaan en af en toe z'n staart te laten zien. Wat een kadootje om dit onverwacht te kunnen zien!

Uiteindelijk zwemt de walvis steeds verder in zee en kunnen we ons losrukken van dit schouwspel. 

Naast de haven liggen een soort 'zwembaden' verscholen tussen de lavarotsen. Er liggen paden van beton doorheen met verschillende platformen en trapjes om het water in te komen. Er zijn zelfs een paar mensen die inderdaad gezwommen hebben, het water is dan ook niet heel koud. 

We rijden door en komen langs een van de typische dorpjes die het eiland rijk is. We stoppen om het kerkje te bekijken, wat net als overal een kleurtje heeft gekregen. Wanneer we verder rijden, moeten we stoppen wegens een kudde koeien op de weg. 

We rijden weer verder naar een uitzichtpunt aan de kust. Hier staat een Canadees/Portugees-Azoreaanse familie samen te vissen. De ene na de andere vis halen ze uit het water, er liggen er letterlijk tientallen aan hun voeten. Die zullen vast lekker eten vanavond!

De volgende stop is op de hoogste berg van het eiland; 1021 meter hoog. De weg erheen begint goed, maar wordt uiteindelijk smal, steil en met veel haarspeldbochten. Jaap vindt het leuk om dit te rijden, ik iets minder. Eenmaal boven is het koud; er staat een harde wind en we lopen letterlijk met ons hoofd in de wolken. Het uitzicht is best mooi, maar we blijven niet lang staan. 

Terug naar de kust gaan we naar nog een uitzichtpunt. Dit blijkt een soort uitgebreide picknickplek te zijn met daarbij een soort amfitheater. Later blijkt dat dit vooral voor een soort stieren-spelen te zijn. 

De zon gaat inmiddels bijna onder, tijd om weer naar de stad te rijden. We zoeken het gezellige restaurantje van gister weer op en genieten van een glas wijn en sangria voordat we gaan eten. 

Het was een prima dag om onze trouwdag te vieren!

Azoren; dag 6

Vanmorgen voor het eerst de wekker moeten zetten. We hadden een uitgebreid ontbijt gekregen om op de kamer op te eten, aangezien we al voor ontbijt-tijd moesten vertrekken. Gelukkig zag het ontbijt er weer heerlijk uit!

Het is weer een mooie rit terug naar het vliegveld. Het is bewolkt, maar wel rustig weer en wanneer we de bergen uitkomen hebben we weer mooi uitzicht over de dorpjes en de zee. De huurauto moet uiteraard volgetankt weer ingeleverd worden, maar de laatste tien minuten voor het inleverpunt is geen tankstation te bekennen. We moeten dus weer een stuk terug om te tanken voor we de auto in kunnen leveren. We zijn gelukkig evengoed op tijd op het vliegveld. 

Inchecken is zo gebeurd en op het kleine vliegveld nemen we nog een kopje koffie, die helaas echt heel smerig bleek te zijn. Bij de gate gaan zitten, aangezien je de winkeltjes binnen tien minuten wel hebt gezien. We zouden niet lang hoeven wachten op de vlucht. Zouden........want het werd anders. Het vliegtuig kwam aan, passagiers stapten uit, maar wij mochten niet aan boord. Er bleek sprake van een technisch mankement en we zouden een half uur vertraging hebben. Zouden.......want dat half uur werd een uur, werd twee uur en uiteindelijk kregen we vouchers voor een lichte lunch in de hoop dat aan begin van de middag meer duidelijk zou worden. 

Gelukkig bleek het na de lunch snel opgelost. Niet met het vliegtuig, dat had meer tijd nodig om te repareren. Wel bleek er een ander vliegtuig beschikbaar en zo konden we begin van de middag alsnog vertrekken naar Terceira. 

Het was niet ver rijden naar de lodge waar we verblijven. Deze ligt pal aan zee, aan de rotskust, met uitzicht op een grote rots, een eiland, in zee. Het huisje is klein, maar prima voor drie nachten. De gastvrouw is erg attent. 

Eind van de middag kunnen we dan op pad. We gaan het plaatsje Angra do Heroísmo verkennen, de hoofdstad van dit eiland. We beginnen bij een uitzichtpunt, waar we mooi over de stad kunnen uitkijken. 

De huizen zien er mooi uit en zijn veelal in diverse kleuren geschilderd. Ook de twee bekende kerken die in de stad staan hebben ieder hun eigen kleur; een roze en een blauwe kerk. De 'meisjes'-kerk is open en kunnen we van binnen bekijken. Op zich niet heel bijzonder, wel is het mooi om te zien hoe er ook allemaal moderne kunst in de kerk hangt. De 'jongens'-kerk is niet open. Daar staat dan weer een standbeeld voor van een ontdekkingsreiziger.

We lopen nog wat verder via de tuinen van de stad en gaan uiteindelijk een drankje drinken in een wijnbar, waar ze ook heerlijke alcoholvrije cocktails hebben. Vervolgens eten we in een heel gezellig restaurantje, waar de kerstsfeer al binnen gehaald is. Het is de lekkerste maaltijd tot nu toe. 

Met een mooi nachtelijk zicht op de baai naast ons sluiten we de dag af.