Orang-oetans!!
Vandaag was het dan zover........we zouden de orang-oetans gaan zien!
Niet in het wild, dat is zeldzaam als je ze nog in het wild kunt zien. Vandaag gingen we naar Semenggoh Wildlife Centre. Dit is een opvangcentrum waar orang-oetans geleerd wordt om weer in het wild te leven. In het park leven momenteel zo'n 21 orang-oetans, van verschillende leeftijden.
Het is geen dierentuin, er staat geen hek omheen. De mensapen kunnen komen en gaan zoals ze willen. En zoals daar gezegd wordt; wees niet getreurd als je geen orang-oetans ziet tijdens voedertijd, dat betekent dat ze voldoende voedsel zelf in het wild hebben gevonden en geen honger hebben.
Dat is natuurlijk zo, maar uiteraard hopen we er wel een paar te zien.
Het is twee keer per dag voedertijd. Op houten platforms wordt allemaal voedsel (fruit en groente) neergelegd en de rangers roepen de orang-oetans met speciale geluiden. Bij de platforms zijn dikke touwen gespannen tussen de platforms en de verschillende bomen, zodat de mensapen makkelijk heen en weer kunnen slingeren.
Wij kwamen in de ochtend aan. Zodra we de bus uitstapten moesten we stil zijn. We waren niet de enige die tijdens voedertijd kwamen kijken. Mooi om te zien dat bijna iedereen zich aan de regel hield van stil zijn. Na verloop van tijd kwam er een ranger met een schaal vol voedsel wat hij neerlegde op het platform en begon te roepen.
Het duurde even, maar daar kwamen ze! Al slingerend tussen de bomen en gebruik makend van de touwen, kwamen ze langzaam dichterbij. Een gezinnetje; een vrouwtje, een mannetje en een jong. Heel bijzonder om te zien!!!
Nadat dit gezin was uitgegeten, kregen we eerst een toespraak van een ranger over de mensapen in dit gebied. Vervolgens liepen we naar een andere plek, een ander platform en ook daar werd eten neergelegd. En ook nu hadden we geluk; weer een gezinnetje. Nee, niet hetzelfde gezin; hier was het jong een stukje ouder.
Het is geen dierentuin, er staat geen hek omheen. De mensapen kunnen komen en gaan zoals ze willen. En zoals daar gezegd wordt; wees niet getreurd als je geen orang-oetans ziet tijdens voedertijd, dat betekent dat ze voldoende voedsel zelf in het wild hebben gevonden en geen honger hebben.
Dat is natuurlijk zo, maar uiteraard hopen we er wel een paar te zien.
Het is twee keer per dag voedertijd. Op houten platforms wordt allemaal voedsel (fruit en groente) neergelegd en de rangers roepen de orang-oetans met speciale geluiden. Bij de platforms zijn dikke touwen gespannen tussen de platforms en de verschillende bomen, zodat de mensapen makkelijk heen en weer kunnen slingeren.
Wij kwamen in de ochtend aan. Zodra we de bus uitstapten moesten we stil zijn. We waren niet de enige die tijdens voedertijd kwamen kijken. Mooi om te zien dat bijna iedereen zich aan de regel hield van stil zijn. Na verloop van tijd kwam er een ranger met een schaal vol voedsel wat hij neerlegde op het platform en begon te roepen.
Het duurde even, maar daar kwamen ze! Al slingerend tussen de bomen en gebruik makend van de touwen, kwamen ze langzaam dichterbij. Een gezinnetje; een vrouwtje, een mannetje en een jong. Heel bijzonder om te zien!!!
Nadat dit gezin was uitgegeten, kregen we eerst een toespraak van een ranger over de mensapen in dit gebied. Vervolgens liepen we naar een andere plek, een ander platform en ook daar werd eten neergelegd. En ook nu hadden we geluk; weer een gezinnetje. Nee, niet hetzelfde gezin; hier was het jong een stukje ouder.
Ook zat er een heel bijzondere eekhoorn. Razendsnel rende deze steeds richting platform om ook wat eten te stelen.
We hebben echt enorm genoten van deze prachtige dieren!!! En na hier een paar uur doorgebracht te hebben, was het tijd om weer terug te gaan.
In de middag zijn we de stad wat meer gaan verkennen. Er zijn diverse chinese tempels, waar we er een van hebben bezocht. In een winkelcentrum werd een soort locale 'voice of Kuching for kids' gehouden, dus daar hebben we even gekeken.
Vervolgens op weg naar het museum. Een heel oud, krakkemikkig museum, wat nodig waat renovatie kan gebruiken. Beneden vitrinekasten vol jaren geleden opgezette dieren, boven een nagebouwd longhouse. Dit laatste was wel mooi, hier kon je goed zien hoe er geleefd werd.
Vanaf daar weer naar de waterfront. We werden nog aangehouden door de politie; die bleek graag met ons op de foto te willen.
Uiteraard moesten we deze dag nog bekronen met overheerlijk gebak.
's Avonds liepen we met elkaar naar Topspot; eigenlijk niet meer dan het bovenste dek van een parkeergarage annex winkelcentrum. Hier in de openlucht staat het vol met tafels. Aan de randen staan allemaal kraampjes. Je kunt kiezen; ofwel bestel je iets van de menukaart; ofwel ga je met een bord langs de kraam, wijst aan wat je wil hebben, wat ze vervolgens voor je klaarmaken.
We bleken niet de enige van onze groep die daar waren en uiteindelijk hebben we gezellig met z'n zessen gegeten; Winnie, Gerard, Stephan, Laurien, Jaap en ik. Een leuke (en lekkere!) afsluiting van een geweldige dag!!!

























Geen opmerkingen:
Een reactie posten