Rit door de bergen
Tijd om Fairbanks te verlaten. Maar niet voordat we nog even door het kleine stadje hebben kunnen wandelen. Er is niet veel te doen in Fairbanks, maar de outdoor-winkel mochten we niet missen. Daar een 'bug-net' gekocht; een soort net die je over je hoed/pet doet, waardoor je geen muggen in je gezicht en nek krijgt.
Verder nog even het Visitorscentre kunnen bezoeken. Dat was wel heel erg mooi opgezet, waardoor je een goed beeld krijgt van het leven in de wildernis in afgelegen gebieden.
Na een poos gereden te hebben, hadden we een lunchplek bij een historisch dorp. Diverse gebouwen uit het platteland stonden hier, alsof het een boerderij was. Het was een prettig plekje om te lunchen, en alweer in de zon. Het lijkt wel of we het mooie weer steeds weer meebrengen.
Vlakbij hebben we ook de Alaska Pipeline gezien; een hele grote pijplijn die de olie van het noorden van het land naar het zuiden brengt, alwaar het verder per boot vervoert wordt. Later deze reis zullen we dichter bij de pijplijn kunnen komen.
De rit gaat verder. In eerste instantie tussen de bomen die volop in blad zitten, maar langzamerhand lijken we weer terug in de tijd te gaan. Het wordt kouder, her en der zien we weer wat sneeuw liggen en er zitten geen bladeren meer aan de bomen. De bomen worden kleiner en we krijgen steeds meer zicht op de bergen om ons heen.
Hoe dichter we bij de bergen komen, hoe slechter het weer wordt. Wolken beginnen zich te vormen en we zien een aantal stevige buien om ons heen.
Af en toe stappen we uit om foto's te maken van de mooie omgeving, van de sneeuw en het ijs.
Ver voorbij de Deltajunction komen we bij een 'plaatsje' Paxson. Hier verlaten we de weg en gaan een kleinere weg op. Inmiddels zitten we midden in de bergen. Normaal gesproken zou de sneeuw al weg moeten zijn en al het ijs gesmolten. Maar overal om ons heen is sneeuw en de meren en rivieren liggen nog dicht. Het is wonderlijk en heel erg mooi om te zien!!
De geasfalteerde weg houdt op en gaat over in een gravelweg. Langzamerhand wordt de weg steeds slechter, vol met kuilen en hobbels door de het bewegende ijs van de permafrost die onder de bodem ligt. Overal om ons heen zijn inmiddels ook buien; buien met regen of met ijswater. Af en toe krijgen we een bui over ons heen, maar dat telt niet als we in de bus zitten. Elke keer als we stoppen voor foto's, blijkt het net droog te zijn.
Vlakbij de weg zit een visarend op een bergje sneeuw. Zodra we dichterbij komen vliegt hij weg, een prachtig gezicht!
De weg lijkt eindeloos, we komen geen andere auto's tegen. Het duurt lang voor we op plaats van bestemming zijn. Maar uiteindelijk, aan het begin van de avond, komen we er dan. Een paar huisjes bij elkaar naast de Maclaren rivier blijkt onze bestemming te zijn.
De kamers worden verdeeld en wij hebben mazzel; we hebben een kamer met eigen douche en toilet.
We konden 's avonds nog lang nagenieten van al het moois wat we onderweg hebben gezien en van de plek waar we zitten. De zon gaat tenslotte pas om middernacht onder en komt zo'n vier uur later weer op. In de tussentijd hebben we een lichte schemering, maar donker wordt het helemaal niet meer. Gelukkig zijn overal goed verduisterende gordijnen aanwezig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten