2022, Spitsbergen 

Eindelijk is het zover. De reis die we al in december 2019 hebben geboekt, lijken we nu eindelijk te kunnen gaan maken. Al bijna drie jaar kijken we er naar uit, houden we het nieuws in de gaten en lezen we van alles over het land en ontwikkelingen. Door corona en alle maatregelen konden we niet eerder gaan. Oppas voor ons huis en voor Rocky zijn geregeld, dus daar hoeven we ons geen zorgen om te maken.

Dit jaar leek het even ook in de soep te lopen. Eerst waren er de problemen bij Scandinavian Airlines. De maatschappij waar we mee van Amsterdam naar Oslo en van daar naar Longyearbyen vliegen. De luchtvaartmaatschappij verkeert in financieel zwaar weer en staat op omvallen. Daarbovenop kwam de staking van vrijwel alle piloten. Een staking die ruim twee weken heeft geduurd en waarbij het lang onduidelijk was of het opgelost zou worden. Degene die op dat moment op Spitsbergen zaten, kwamen moeilijk weer terug en degene die erheen wilden, kwamen vaak niet aan. Gelukkig is dat opgelost en vliegen ze weer als vanouds naar Spitsbergen toe. 

Vervolgens kreeg Jaap een hardnekkige blessure aan zijn achillespees, waardoor hij nauwelijks kon lopen. Dat kan niet als je bijna elke dag aan land een stuk moet gaan wandelen. Veel rust, fysiotherapie en oefeningen hebben in ieder geval geholpen. De blessure is nog niet helemaal weg, maar Jaap kan weer redelijk gewoon lopen.

En ook ik had dit keer problemen; met m'n kaak, waar een ontsteking zat. Diverse bezoeken aan de tandarts verder lijkt het probleem verholpen. Af en toe nog wel last, maar dat lijkt meer in het kaakgewricht te zitten. Hopelijk gaat dat niet verder opspelen. En ook ik kreeg last van mijn voet, waarbij rust en intapen door de fysiotherapeut verlichting bood. 

Op de Europese luchthavens, waaronder Schiphol, is het inmiddels een puinhoop. Er is veel minder personeel, wat zorgt voor enorme drukte. De rijen zijn gigantisch, soms missen mensen zelfs hun vliegtuig. Eerst de rij om je bagage in te leveren en vervolgens de rij voor de douane en security, mensen doen er soms uren over. Op andere momenten ben je er zo doorheen, maar het is volslagen onduidelijk waar dat aan ligt. Daarnaast blijft op elke luchthaven enorm veel bagage achter. Bagage komt niet mee in de vliegtuigen of komt pas dagen later aan. Overal in Europa raken koffers kwijt. We proberen de meest essentiële zaken dan ook in onze handbagage mee te nemen. Voor onze ruimbagage hebben we SmartTags gekocht, trackers die je in je bagage stopt, zodat je in ieder geval kunt localiseren waar ter wereld je bagage gebleven is. We hopen het allemaal niet nodig te hebben, maar zijn in ieder geval voorbereid.

Ondertussen is er een groot conflict tussen de regering en de Nederlandse boeren. In de afgelopen weken zijn al diverse malen de snelwegen geblokkeerd en na het vastlopen van de eerste onderhandeling worden nog grotere acties voorbereid. We hopen dat we er geen last van hebben wanneer we onderweg zijn naar Schiphol, maar hebben ook al gekeken naar een hotelovernachting in de buurt van Schiphol. We houden het in de komende dagen nauwlettend in de gaten!

Maar wat gaan we dan doen? We hebben een reis geboekt bij Sawadee, die het heeft ingekocht bij Askja, die samenwerkt met de Tallship Company. 
We gaan met een tallship, de Antigua, om Spitsbergen heen varen. Het schip is een driemaster en we zullen dus ook geregeld zeilen. Spitsbergen werd ooit ontdekt door de Nederlander Willem Barentz. Inmiddels behoort Spitsbergen tot Noorwegen en ligt aan de rand van de noordpool. De noren noemen het Svalbard, wat verwijst naar de gehele provincie. Het grootste eiland daarvan heet nog steeds Spitsbergen. 

Het zal zo'n twee weken duren om rond Spitsbergen te varen. Het eiland heeft slechts een paar bewoonde plekken. De hoofdstad Longyearbyen heeft ongeveer 2000 inwoners. Op heel Spitsbergen wonen ongeveer 2500 mensen. Er is nog een Russische enclave en er zijn wat kleine gehuchten. Verder is het eiland onbewoond, net als al de andere eilanden. 

Dit betekent dat we bijna twee weken lang door complete wildernis varen. Langs de fjorden en gletsjers en misschien langs zee-ijs. We hopen veel vogels, walvissen, zeehonden, walrussen en misschien zelfs beluga's te zien in het water. Aan land hopen we de rendieren, de poolvos, weer veel vogels en uiteraard de ijsbeer te zien. Wanneer er een ijsbeer aan land is, mogen wij het land niet op. 

Tijdens de zeilreis zal dagelijks geprobeerd worden om met zodiacs (kleine rubber boten) aan land te gaan om daar te wandelen en rond te kijken. Het is niet zeker of dat altijd lukt. Wanneer er een ijsbeer aan land is of wanneer de zee te onrustig is of het is mistig, dan moeten we aan boord van het zeilschip blijven. Uiteraard hopen we ook de gletsjers van dichtbij te zien, zowel vanuit het water als vanaf het land.

Aangezien we echt in de onbewoonde wereld verblijven, hebben we dan ook geen internet en zelfs geen telefoon. We zijn echt twee weken van de buitenwereld afgesneden, op mogelijk een dag in het begin en eind na. Een tijd waarin we dus niet steeds het nieuws of social media in de gaten kunnen houden, maar waarbij we in geval van nood ook niet bereikbaar zijn. Twee weken van rust en stilte om ons heen. Het zal heel bijzonder zijn!!

Nog een paar nachtjes slapen en dan mogen we naar Schiphol!

Bijgevoegde foto's komen van de website van Sawadee.