Dag 10; Akureyri - Mývatn

 We werden wakker van het zonnetje wat volop onze kamer in scheen. Een stralende lucht beloofde een geweldige dag en dat werd het ook!

We konden op ons gemak opstaan en rustig ontbijten. Daarna even het stadje bekijken, naar de kerk die bovenop een heuvel staat en naar de waterkant, waar hele oude huisjes staan. In de volle zon zitten we op het terras aan de koffie met een stukje gebak erbij. We bekijken nog wat winkeltjes en dan hebben we het wel gehad. 

We besluiten op tijd naar Hauganes te rijden. In Hauganes hebben we een walvistocht geboekt. We zijn vroeg en kunnen in het zonnetje nog even lunchen voordat we een half uur eerder dan gedacht vertrekken. De walvissen zitten normaal gesproken in het fjord en bij het eiland wat voor Hauganes ligt, maar dit jaar zijn ze alleen op volle zee te vinden. Dat betekent dat we veel verder moeten varen dan normaal gesproken, ruim anderhalf uur varen. Op de boot is het koud en we varen langzaam aan ook nog eens de zeemist in. Gelukkig hebben we allemaal speciale overalls gekregen, die zijn warm en je blijft erdoor drijven als je in het water valt. 

Het duurt een poos, maar eindelijk is het zover; walvissen!!! Humpback whales; ofwel bultrugwalvissen. Het zijn er best veel. Eerst zien we ze ver weg, maar uiteindelijk blijken de walvissen heel dicht naast de boot omhoog te komen. Wat een machtig gezicht! Ze komen een paar keer ademen en dan duiken ze weer naar grote diepten, hun staart daarbij als laatste te zien. Vervolgens komen ze na een minuut of 7 weer naar de oppervlakte, ademen een paar keer en duiken dan weer de diepte in. Een magisch moment als ze zo dichtbij zijn!! Zeker omdat je de adem zelfs kunt ruiken!

Na een poosje was het tijd om terug te gaan. Gelukkig hadden we nu zowel de wind, als de golven, als de stroming mee, dus de terugweg ging nét iets sneller dan de heenweg. Er stond warme koffie en warme chocolademelk klaar om ons op de terugweg te verwarmen, met heerlijke koekjes erbij. Langzaam aan voeren we de zeemist uit en het zonnetje weer in. 

De hele tocht had ruim een uur langer geduurd dan gedacht, maar dat was niet erg. We stapten de auto weer in, op weg naar onze volgende bestemming. Onderweg hadden we nog één echte stop; de Godafoss. Dit was weer een grote waterval, waarbij we verbaasd waren van de enorme kracht en het gedonder en geraas als je er dichtbij staat. We bekeken de waterval zowel van de oost- als de westkant en ook van redelijk onderaf. 

Nadat we bij een restaurant onderweg wat hadden gegeten, vertrokken we verder richting Mývatn. Wat een bijzonder landschap om doorheen te rijden! We zijn op één plek gestopt om even snel een foto te maken, maar werden ontzettend lastig gevallen door vliegjes. We hadden er al van gehoord dat hier veel vliegjes zaten. Ze prikken of bijten niet, maar zijn wel erg vervelend. 

Morgen gaan we dit landschap uitgebreid bekijken, dan zullen we de prachtige omgeving ook op de foto zetten.

Ondertussen reden we verder naar onze slaapplaats, Birkilauf Nature Lodge. Wat een geweldige plek om twee nachten te mogen blijven! Midden in de natuur, ver weg van alles. Een hele vriendelijke eigenaar die ons alles uitlegde en een hele mooie kamer. Vier kamers hebben gezamelijk een enorme huiskamer en moderne keuken tot hun beschikking, van alle gemakken voorzien dus. Een fijne en rustige plek.