The Golden Circle
Vandaag was het alweer de laatste dag dat we naar een ander hotel vertrekken. Morgen hebben we nog één vrije dag en dan zit de vakantie er alweer op. Maar eerst vandaag nog. Vandaag vertrekken we naar Reykjavik en dat doen we via de zogenoemde Gouden Cirkel. De beroemde plekken die iedereen die naar IJsland gaat wel kent. We zijn er eerder geweest, maar dan in de winter. Voor Jaap was dat acht jaar geleden, maar ik ben er drie jaar geleden nog geweest. We hoopten dat het weer een beetje mee zou zitten en niet zoals gister volkomen nat geregend.
De dag begon in ieder geval veelbelovend; tussen de wolken zagen we stukjes blauw. Helaas verdwenen deze toen we op weg gingen en overal om ons heen zagen we regenbuien hangen. Nou ja, gelukkig waren onze kleren weer opgedroogd en hadden we de regenjas bij de hand.
Onze eerste stop was bij de Gullfoss. De grote waterval wordt door bijna iedereen bezocht die naar IJsland gaat. De waterval bestaat uit twee trappen die bijna haaks op elkaar staan. Met donderend geraas komt het water naar beneden en dat zorgt voor heel veel stuifwater. Wanneer de wind de verkeerde kant op staat, kun je dan ook erg nat worden. Wij hebben geluk en kunnen de waterval goed bekijken. Wel besluiten we om niet helemaal naar beneden te gaan om direct naast de waterval te staan. Daar komen de mensen echt nat vandaan en we zijn gister al nat genoeg geworden.
Naast de waterval is een grote winkel en een restaurant waar we even koffie gingen drinken. En terwijl we aan de koffie zaten, kwam er precies een flinke regenbui over.
We konden gelukkig weer droog naar de auto lopen en reden naar onze volgende stop van vandaag. Het geothermisch veld rondom Geysir, de geiser naar wie alle andere geisers genoemd zijn. Alleen is Geysir niet meer echt actief, voor het laatst in 2003 heeft deze water omhoog gespoten. Naast Geysir ligt echter Strokkur. Deze geiser heeft elke 4 tot 8 minuten een uitbarsting. Het is heel bijzonder om te zien hoe het water letterlijk pulseert; deels omhoog komt en inzakt, voordat het tot een uitbarsting komt. Bij de uitbarsting komt een grote hoeveelheid stoom vrij. Dit moet eerst door het water heen. Door de oppervlaktespanning blijft het water eerst intact, waardoor het met de stoom eronder helemaal bol komt te staan voordat de stoom er doorheen breekt en tot wel 35 meter hoog kan spuiten. Het is een machtig gezicht.
We hadden zoveel geluk dat het droog bleef en het zonnetje zelfs even tevoorschijn kwam. Op ons gemak hebben we de rest van het thermisch veld bekeken, steeds met op de achtergrond de uitbarstingen van Strokkur. Ondertussen stapelden de donkere wolken zich op, wat er dreigend uitzag.
Voordat het gaat regenen, zitten wij in het restaurant achter een bakje koffie. Niet lang daarna vertrekken we voor de volgende bestemming; Nationaal park Thingvellir. Op deze plek drijven de Euraziatische en de Noord-Amerikaanse platen uit elkaar, met een vlakte in het midden als gevolg. Nog steeds drijven de platen schoksgewijs uit elkaar en er zijn dan ook verschillende breukvlakken te bekijken. Er is veel water, een meer, maar ook heel helder water wat uit diepe kloven komt en watervallen de vallei in.
Deze plek is ook heel bijzonder in IJsland, omdat hier al sinds het jaar 930, dus bijna 1100 jaar geleden, een volksvertegenwoordiging was. Een plaats waar alle belangrijke wetten werden gemaakt en besluiten werden genomen. Belangrijke vieringen zijn ook steeds hier gehouden.
Al met al een heel bijzondere plek dus, dit nationale park.
Ook hier konden we steeds tussen de buien door laveren, waardoor we het redelijk droog hebben gehouden wanneer we buiten liepen.
De grote bezienswaardigheden zijn ten einde en het is tijd om naar Reykjavik te rijden. We hebben een hotel redelijk in het centrum en nemen de tijd om ons even op te frissen voordat we een heerlijk en leuk etentje hebben in de stad.
Morgen onze laatste dag.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten