Dag 13; Hallormsstadur - Smyrlabjorg

 Van hittegolf tot ijsschotsen

Een strakblauwe lucht toen we vanmorgen opstonden. Dat beloofde wat voor vandaag! Een prachtig uitzicht over het meer waar we gister langs reden, met een deel van het grootste bos van IJsland. Eenmaal onderweg werd het steeds warmer. Zeker toen we de bergen in reden, leek het of de warmte van de zon in de dalen bleef hangen. De temperatuur liep zelfs op tot 25 graden! Het was prachtig om zo door de bergen te rijden, gravelwegen, blauwe lucht en vrijwel geen ander verkeer.

Uiteindelijk kwamen we aan de andere kant van de bergen weer aan de kant van de zee uit. In het dal wat naar de zee toe liep, stond overal de heide te bloeien. Het hele dal rook ernaar, een weeïge zoete lucht en paarse berghellingen. Hoe dichter we bij de zee kwamen, hoe kouder het werd. In het plaatsje waar we even boodschappen deden, waaide het en was het ruim tien graden koeler! Snel weer weg daar..... 

De weg liep vanaf nu langs de zeekust, soms iets dichterbij, soms iets verder weg. De zon bleef de hele tijd schijnen en de temperatuur bleef zo rond de 20 graden hangen. Het lijkt er bijna op of we bruin terug gaan komen van een reis naar IJsland.

De bergen, de stroompjes en de kust, een prachtige combinatie om te zien. We genoten enorm!

En ineens verandert het weer. Vanuit zee zien we een enorme zeemist opkomen die in wolken lijkt te veranderen zodra het de bergen raakt. De wolken lijken bijna als een waterval (een wolkenval) over de bergen heen te komen. Het ziet er prachtig uit, maar we zien ook dat we dwars door deze wolken heen moeten. En nét als we in de wolken zijn, blijkt dat we door een tunnel gaan. De tunnel is een paar kilometer lang en hoe wonderlijk is het wanneer het compleet ander weer is aan de andere kant van de tunnel, zwaar bewolkt, bijna mistig en de temperatuur zakt direct naar zo'n 13 graden. Wat een verschil!

We rijden door en niet lang daarna hebben we het eerste zicht op een gletsjerarm van de grootste gletsjer van IJsland, de Vatnajökull. Hoewel het nog ver weg is, is het toch een mooi gezicht. We proberen er wat dichterbij te komen, maar dat lukt niet echt. Wel is mooi te zien hoe in de bewolkte, mistige omgeving, de zon juist op de gletsterarm schijnt.

Het weer verandert alweer; het zonnetje schijnt, maar in de bergen hangen nog wolken. Langzamerhand krijgen we steeds meer te zien van de enorme gletsjer en de diverse gletsjerarmen. 

Uiteindelijk komen we bij de laatste bestemming van vandaag. We rijden ons hotel voorbij en gaan door naar Jökulsárlón. Dit is een groot gletsjermeer met een verbinding naar zee. Grote ijsschotsen die van de gletsjer afgebroken zijn, drijven hier over het meer naar de zee toe. Dit meer hebben we al eerder in de winter gezien, toen het meer helemaal vol lag met ijsschotsen. Het is er nu ontzettend druk met mensen, met boten (excursies), maar veel minder ijsschotsen. Wel blijft het een prachtig gezicht, zeker met de zon erop.

Wanneer de ijsschotsen de zee in gedreven zijn, worden ze daar door de golven en de wind stuk geslagen en in kleinere brokken weer het strand op gedreven. Grote brokken ijs liggen half in het water, half op het zwarte zand. Het heet hier niet voor niets Diamond Beach. En ook al waren de brokken ijs in de winter een heel stuk groter en veel meer dan nu, ook nu is het een prachtig gezicht. Het werd wel steeds waziger om te zien; de zeemist kwam snel op en in combinatie met het opspattende water hing er een nevel over alle ijsbrokken.

Al met al was het weer een schitterende dag en hebben we weer erg genoten van de uitzichten en het prachtige, wonderlijke landschap!