Dag 15; Kirkjubæjarklaustur

 Veel watervallen

Aangezien we vandaag op dezelfde plek bleven, hoefden we niet vroeg op te staan. Op ons gemak hebben we genoten van het ontbijt. We hadden geen haast, het regende aardig en de wereld was weer gesloten door de mist. Maar ook met dit weer willen we op pad, dus pakken we onze regenjassen en vertrekken.

We wilden eerst naar een turfkerkje, maar dat bleek privé bezit en daar kun je helemaal niet komen. Erg jammer, van afstand zag het er bijzonder uit. Dan maar verder naar onze volgende stop. Dit was Dverghamrar. Een plek vol met basaltzuilen waar de dwergen en elfen zouden wonen. Nadat de bus spanjaarden was verdwenen, hadden we de plek voor onszelf. 

Bij de plaats Kirkjubæjarklaustur ligt een soort vloer van basalt. Hier loop je dus in feite op de bovenkant van basaltzuilen met hun acht kanten. Het lijkt bijna op een kerkvloer, maar die heeft hier nooit gestaan. Tussen alle achtkantige zuilen, bleek één tienkantige te liggen. Jaap had die al snel gevonden.

Aan het andere eind van het dorp ligt de Systrafoss. Een waterval die eigenlijk meer over de rotsen naar beneden lijkt te glijden. Grappig was dat er op het kleine pad ernaast diverse sokken hingen. Eerst dachten we dat iemand een sok was verloren en iemand anders die wat hoger had gehangen, maar we vonden er meer. Uiteindelijk bleken de sokken te leiden naar een trol die vlakbij het water stond.

Langzamerhand begon het weer wel een beetje op te klaren. Toen we in de ochtend vertrokken zag het grijs van de mist en de regen. Inmiddels was de mist verdwenen en regende het nauwelijks meer. De temperatuur is op zich prima, zo'n 13 à 14 graden en geen wind. We krijgen ook steeds meer uitzicht. 

De volgende stop was alweer een waterval. Eigenlijk zouden we naar een uitzichtpunt, maar dan moesten we door het water lopen en daar hadden we niet zo'n zin in. Bij deze waterval, Raudárfoss, stonden een paar nieuwsgierige schapen ons schaapachtig aan te kijken.

We gingen weer verder. Dit keer op weg naar Fjadrárgljúfur (probeer dat maar eens uit te spreken.....), toch wel het hoogtepunt van deze dag! Het leek even spannend of we er wel konden komen. In de informatie en het boek wat we hebben, werd geschreven dat het een gravelweg was, die je maar een klein stukje kon rijden met een gewone auto en verder alleen met een 4 wheel drive. Eenmaal daar gekomen, bleek er een hele nieuwe gravelweg aangelegd te zijn, speciaal naar een parkeerplaats voor gewone auto's. Geen probleem dus om er te komen. De kloof was werkelijk prachtig!!!

We zijn een hele tijd hier geweest en hebben uitgebreid gekeken. Eenmaal terug op de parkeerplaats kwam er iemand met een drone, keek alleen op z'n mobiel die de drone bestuurde, ging op de brug staan en liet de drone de kloof in vliegen. Nadat de drone weer terug was, liep hij de vijf meter naar z'n auto en ging weer weg. De hele kloof heeft hij dus zelf niet gezien, alleen via het beeld op zijn mobieltje. Dit is al de tweede keer dat we zoiets zien, ongeloofelijk!!

De kloof licht in een gebied vol oude lavavelden die volledig begroeid zijn met mos. Uiteraard wilden we dit ook van dichtbij bekijken. Het is heel zacht om te zien, maar het lava daaronder is toch erg scherp.

Inmiddels was het tijd om weer langzaam terug te gaan. Er stonden nog twee watervallen op het programma. De eerste waar we heen gingen was twee jaar geleden helemaal bevroren en lag in een volkomen besneeuwd landschap. Ik was wel erg benieuwd hoe die er nu uit zou zien. We waren de enige die bij deze waterval waren.

De laatste waterval, Foss á Sidu, lag vlak naast de weg. Helaas konden we niet dichterbij komen, het bleek op privégrond te liggen. De waterval was groot genoeg om toch een foto te kunnen maken.

Nadat we aan de overkant van de weg nog een veel te duur kopje thee hebben gedronken, zijn we weer naar het hotel vertrokken. Eenmaal daar aangekomen begon het weer te regenen. Alles goed getimed dus vandaag!